یه دختر خوب!
می دونید این حرکت یعنی چی؟
یعنی یادتون نره به من سر بزنید!! باشه؟!
دیگه مجرم نیستم یه دختر خوبم!!!!
این روزها حس های متفاوتی را تجربه می کنم
(البته خیالتون را راحت کنم که عشق مشق و این حرفا نیست ....
)
می خوام خودم باشم!!!!دیگه مهم نیست داشتن برچسب آدم خوبه یا آدم بده!!!!
چون هیچ کدام از این برچسب ها بیانگر خود واقعی من نیست
پس چه فرقی می کنه. .... . . .. ؟
خیلی ها پرسیدند چرا مجرم؟ جرم من متفاوت فکر کردن بود و است!!!
وبلاگ عقاید یه مجرم را دیگه ادامه نمی دهم
و همه ی حرفامو در همون وبلاگ یه دختر خوب! می نویسم
می خوام از دوگانگی هام نجات پیدا کنم
در ضمن چون نام این وبلاگ در یعضی ها تصورات خاصی ایجاد می کند
با وبلاگ یه دختر خوب ادامه می دهم که زیادی مرا تیره و تار نشان ندهد. . .
بر و بچی هم که این وبلاگ رو لینک کردند اگه مایلند. ...
http://shirin1388.persianblog.ir/
این یکی رو به جاش لینک نمایند.
(خیلی ساده و بچه گانه نوشتم نه؟
مثل نوجوان های ۱۵ ساله که به بحران هویت رسیدن!!
اما مهم نیست. ..همینه که هست!!!)
!
و اکنون واژه درد من است
واژه هایی که مانع آنند تا حرفهای بکر من مجالی برای عرضه بیابند...
. .. ..
این روزها مشق هایم را سر موقع می نویسم
درسهایم را میخوانم و. .. فکر می کنم دارم دانشجوی خوبی می شوم. !!!!
خسته ام از حرفهایی که گفته می شود تا مقبول دیگران افتد . . .. .
سال نو همتون مبارک!
http://shirin1388.persianblog.ir/
اگه فرصت كرديد يه سري به اين وبلاگ بزنيد . . .
و مرا از نظراتتان بي بهره نگذاريد. .با سپاس!
بهار در راه است. . ..
من دراين سرماى يخبندان چه گويم با دل سردت؟
من چه گويم ای زمستان با نگاه قهرپروردت؟
با قيام سبزه ها از خاك
با طلوع چشمه ها از سنگ
با سلام دلپذير صبح
با گريز ابر خشم آهنگ
سينه ام را باز خواهم كرد
همره بال پرستوها
عطر پنهان مانده انديشه هايم را
باز در پرواز خواهم كرد. . . .
" سیاوش کسرایی"
فعلا حسی برای نوشتن ندارم انشاا. .. سال دیگر. .
سال سبزی را برایتان آرزومندم .. .
اینجا دانشکده ی الهیات است!
"بچه ها از خدا بخواهید عاقبت بخیر شوید٬به اعتقاداتتان پایبند باشید٬
ما خودمان داشتیم دانشجویانی که در همین دانشگاه ٬واقعا می شناختیم
کسانی را که با اعتقادات آمدند نماز شب می خواندند!
وقتی از این دانشگاه رفتند٬ نماز واجب شان را هم نمی خواندند!
آدم باید از این بیچاره ها عبرت بگیرد!
شما سعی کنید مثل این آدم ها بد بخت نباشید!
واقعا آدم باید از خدا بخواهد که بدبخت نباشد.."
دانشجویان!!! گرامی نکات تربیتی و اخلاقی و. .. را که از این مواعظ
و نصایح گرانقدر!!!! برداشت می نمایید با ما در میان بگذارید!!!!!!!!
خارها
خوار نیستند
شاخه های خشک
چوبه های دار نیستند
میوه های کال کرم خورده نیز
روی دوش شاخه بار نیستند
پیش از آنکه برگهای زرد را
زیر پای خویش
سرزنش کنی
خش خشی به گوش می رسد:
برگهای بی گناه
با زبان ساده اعتراف میکنند
خشکی درخت
از کدام ریشه آب می خورد!
" قیصرامین پور"
انسان بمان!
سكوت كن كه در اينجا خريدار سكوت توأند.. ..
سكوت كن كه پيش از تو حرفها تصويب شده اند!
سكوت كن
كه سخن جرم است!
كه مخالف٬ مجرم!
و منتقد ٬متهم. . .
هر روز تكرار ها را تلاوت كن. ..
زمين را راه برو. .
صندلي ها را بنشين
جزوه ها را بنويس
نمره ها بگير. ..
و باز هم سكوت كن...
براي يك پسوند٬ براي يك مدرك٬براي يك نام٬ براي يك. . .
و شايد براي هيچ. ..!!!
سالها شرافتمندانه سكوت كن!
سخن مگو و محترم باش!
اعتراض نكن و مؤدب باش!
تفكر نكن و انسان باش!
تفكر نكن و انسان باش!!
اگر مي تواني.. .
كه احتمالا. ..
كه شايد. ..
كه. ..
كه اينجا دانشگاه است!!!
كه اينجا نامش دانشگاه است!
و من و تو و ما نام مان دانشجوست!!!
و در هياهوي نام ها
مي توان
مي توان تفكر نكرد ٬ و . . . بود
و فقط بود
اما . . . .
نه انسان!!!
. . "خودم"
درد واره ها
اما یه مقدار وقت می بره. ..
. . ..
. ..
.
دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن درآورم
"چامه و چکامه "نیستند
تا به رشته ی سخن درآورم
نعره نیستند
تا ز نای جان برآورم
دردهای من نگفتنی ست
دردهای من نهفتنی ست . ..
دردهای من
گرچه مثل درد مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستین شان
مردمی که رنگ روی آستین شان
مردمی که نام هایشان
جلد کهنه ی شناسنامه هایشان
درد می کند
من ولی. . .. .
"قیصر امین پور"
روش نقد!
و تعبیر اشتباه از آن نگردد.. . .
نقد:
ارزیابی٬بررسی ٬شناسایی نمودن٬
زیر و رو کردن٬
عیب ها را نمایاندن٬
و پنهان ها را رو آوردن است.
در مفهوم نقد و انتقاد٬طلب ٬بی طرفی٬بررسی و به دست گرفتن و جدا کردن
و پنهان ها را بیرون کشیدن نهفته است.
کسی که طلب ندارد٬در مقام انتخاب نیست و فقط زبانش را می گرداند
ولی دلش فارغ است و کاری ندارد و خواسته ای ندارد ٬
نقاد نیست که وراج است ٬
با دهانش ورزش می کند آن هم ورزش سنگینی که قلب را سیاه می کند و از کار می اندازد .
کسی که طلب دارد٬ ولی بی طرف نیست و از پیش انتخاب کرده ٬نقاد نیست که توجیه گر است
:چون پیش از تصور تصدیق کرده و قبل از شناسایی و سنجش انتخاب نموده است.
کسی که از طلب و بی طرفی برخوردار است ٬ ولی درهم ها را در دست نگرفته
و آنها را از هم جدا نکرده ٬او نقاد نیست ٬که بی خبر است . از دور تیر انداخته
و در تاریکی نشانه گرفته است .
نقد :یافتن و نشان دادن است تا اگر کسی خواست ٬راهش را بیابد
و اگر نخواست عذری نداشته باشد.
از همین جا نقد و شماتت از هم جدا می شوند٬که شماتت از کینه بر می خیزد و به انتقام می انجامد.
اما نقد از طلب و شناخت و سنجش مایه می گیرد و به باروری و زمینه سازی دست می دهد.
مرز نقد و انتقاد را باید مشخص کرد تا از فرو رفتن در چاله های شماتت و وراجی و تعصب و
نزدیک بینی و کور چشمی و در تاریکی نشانه بافتن و در سیاهی نشانه گرفتن بر کنار ماند.
نقد در انگیزه و در هدف و در روش ٬با اینها تفاوت دارد ٬که انگیزه ی نقد انتخاب کردن است.
و هدفش یافتن و نشان دادن و زمینه را فراهم نمودن .
و روش آن معیار داشتن و محک زدن و میزان های ثابت را به کار بردن است.
میزان ها و متر هایی که در سرما و گرما ٬در عشق و نفرت٬بلند و کوتاه نمی شوند٬
و همچون نور در دنیای نسبیت ها ٬سرعت ثابتی دارند.
"علی صفایی حائری"
گفت!!!!!
ولی با سکوت خاموششان می کنم٬
چرا که اگر مهار نشوند٬اولین کسی را که در خویش می سوزاند٬خودم خواهم بود!!!
دانشگاه. . دانش گاه . ..دانش٬گاه. . .دان ش گاه .. .دان ش گ اه. . .
باز هم صبر می کنم و نمی نویسم. ... چون عادت ندارم عوامانه قضاوت کنم. ..
البته. ..اینطور هم نیست که:
چو هر خبر که شنیدم٬ رهی به حیرت داشت
از این سپس من و مستی و وضع بی خبری!
به زودی خواهم "گفت" . .. .
. . . .
غم این خفته ی چند
خواب در چشم ترم می شکند .. .. .
. . .
یه سری حرف که باید گفته می شد!
شاید اگر هرکداممان در راهی که سنگش را به سینه می زنیم٬
استوار بودیم٬وضعمان این نبود!
آنها که ادعای آزاد اندیشی و روشنفکری دارند!
آنها که ادعای مخالفت با سنت گرایی و تقلید کورکورانه را دارند!
اگر نیک بنگرند متوجه خواهند شد٬که خود بیش از همه مطیع و مقلد بوده اند!
وقتی بدون فکر از اقلیتی پیروی بی چون و چرا می کنی!حال می خواهی چپ باش یا راست!
این ور با آنور فرقی نمی کند!مساله این است که تو با بصیرت دیگران
(اگر بصیرتی در کار باشد!) راه می روی نه با آگاهی خود!
این طرف قضیه نیز همین طور است ٬آنها که ادعای پیروی و اطاعت و تحت فرمان ولی بودن دارند
آنها هم آنجا که باید فرمانبردار باشند٬به منافع شخصی شان که می رسد ٬خوب قسر(غصر!)در می روند.
. .. .خلاصه اینجا چپ و راست معنا ندارد و حرف اول را ادعا می زند!
هرکه و هرچه که بخواهد بصیرت مرا بگیرد و. .. به قول دکتر شریعتی٬"استحمارگر" است !
که در هر صحنه به شکلی بروز پیدا می کند... .
. ...
اگر من در اینجا کلامی از دکتر شریعتی٬کاریکاتوری از نیک آهنگ کوثر و .. .می آورم
به این معنا نیست که این فرد را با تمام تاریخ و اجدادش٬تایید می کنم!
و اگر سخنی از کسان دیگر نمی آورم آنهم به معنای رد و انکارشان نیست!
تجربه ی قانون ۰-۲۰ خطای آن را ثابت نموده !و من ۱۵ را هم نمره ی خوبی می دانم.
ذهن اکثر ما از کودکی بر مدار "مطلق" می چرخد.
یعنی همیشه می خواهیم آدمها را در دو دسته ی خوب یا بد جای دهیم!
که این امکان پذیر نیست٬مگر اینکه بی انصافانه خوبی های کسی را نادیده انگاریم٬
و بدی هایش را بزرگ نماییم و یا بلعکس!
مهم حق است چه حرف حق را. . ..
به توضیحات بیشتر ادامه نمی دهم٬چون به شعور مخاطبم اعتماد دارم.
. . . .
امروز شنبه اولین روز تحصیلی ترم جدید است و سر جمع ۱۰۰ نفر در دانشگاه نیستند.. .
خوب است در ایران بهانه برای تعطیلی فراوان است٬و باز هم بچه ها کمبود تعطیلات دارند!
گريه هايت را بالا بياور...
من رودهاي ياغي را ديده ام. .
و باد را
كه بي شرمانه در بهت پرچم ها رقصيده است. ..
نه..
پيش از آنكه بميري
گريه هايت را بالا بياور
پيش از آنكه. . . .
. . .حکایت ماست!
تعبیر بسیار لطیفی دارد بنام "منطق ماشین دودی"..
ایشان می فرماید:من یک درسی را از قدیم آموخته ام و جامعه را از
روی منطق ماشین دودی می شناسم..
...وضع جامعه ی ما شبیه است به "ترن شاه عبدالعظیم.."
وقتی بچه بودم منزلمان در شاه عبدالعظیم بود و آن وقت ها قطار راه آهن به صورت امروز نبود
و فقط همین قطار تهران ـشاه عبدالظیم بود. .
من می دیدم که قطار وقتی در ایستگاه ایستاده بچه ها دورش جمع می شوند
و آن را تماشا می کنند ٬تا قطار ایستاده با یک نگاه تعظیم و تکریم و احترام
و اعجاب به آن نگاه می کنند !
تا کم کم حرکت قطار می رسید و قطار به راه می افتاد..
بچه ها می دویدند سنگ بر می داشتند و قطار را مورد حمله قرار می دادند. ..
من تعجب می کردم که اگر به این قطار باید سنگ زد
چرا وقتی که ایستاده یک ریگ کوچک هم به آن نمی زنند؟
و اگر باید برایش اعجاب قائل بود ٬اعجاب بیشتر در وقتی است که حرکت می کند.
این معما برایم بود تا وقتی که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم
دیدم این قانون کلی زندگی ما ایرانیان است که هرکسی و هرچیزی تا وقتی که ساکن است
مورد احترام است٬تا ساکت است مورد تعظیم و تبجیل است!
اما همین که به راه افتاد٬و یک قدم برداشت نه تنها کسی کمکش نمی کند
بلکه سنگ است که به طرف او پرتاب می شود!
و این نشانه ی یک جامعه ی مرده است!!!!
ولی یک جامعه ی زنده فقط برای کسانی احترام قائل است که متکلم هستند نه ساکت٬
متحرکند نه ساکن٬باخبرترند نه بی خبر تر...!!
گرمرید راه عشقی فکر بدنامی مکن. ...
میخواستم سر پوشیده سخن گویم تا شناخته نشوم ...
اما جانی که می خواهد برود٬ بگذار در راه حق فدا شود 
زمانی که برای کنکور سخت در حال مطالعه بودم ناملایمات و کوته فکری ها و....را
به راحتی تحمل می کردم٬ زیرا امیدوار بودم تامدتی بعد به مکانی فرهنگی وارد می شوم
و همنشین انسانهای فرهیخته ای می گردم و...
و در آرزوهای خام خود غرق بودم ....
صبح روز اول مهر ۱۳۸۵ قدم به دانشگاه علامه طباطبایی نهادم و رشته ی جامعه شناسی.....
می خواستم بیشتر بنویسم اما هیچ ضرورتی ندیدم که وقت دوستان رااتلاف نمایم.
خلاصه آنکه آنچه من در مورد دانشگاه تصور می کردم ٬پوچ از آب در آمد
و باعث شد که من پس از چند ترم به قم انتقالی بگیرم!
به امید آنکه در این شهر و در دانشگاهی که فکر می کردم
به دلیل نبودن امکان برای توجه به برخی امور و
به دلیل خواندن درس دین٬ آنهم با اساتید معتقد و مومن!
عمر خود را در راه درست صرف نموده و با کسب کمالات به احساس رضایتی میرسم. .
اما زهی خیال باطل!.. ..
در این روزها حرفهایی در ذهنم شکل گرفته که بسیار مایل بودم
آن رابا هم دانشگاهیانم مطرح نمایم ٬اما درد این است که در اینجا سخن جرم است!
پس به فضای مجازی روی آوردم ..تا درد هایم را بنگارم و گلویم را که سرشار
از بغضهای فرو خورده است اندکی التیام بخشم..
. .. ..
اینها مقدمه ای بود برای این دفتر٬ و زین پس سعی می نمایم
محوریت بحث تحلیل علمی مسائل باشد نه اموری شخصی!
...
پیر بوردیو(اندیشمند انسان شناسی)معتقد است:
مهمترین کاری که دانشگاه انجام میدهد٬ شکل بخشیدن هویت تازه ای
در فرد تحصیل کرده به نام" هویت آکادمیک" است.
انسان آکادمیک از دیدگاه بوردیو انسانی ست که منش و
ساختمان ذهنی مناسب "کنش آکادمیک"و زیست دانشگاهی در او شکل گرفته باشد.
منش که از کلیدی ترین مفاهیم در نظریه های بوردیو است نوعی آمادگی عملی ٬
آموختگی ضمنی ٬فراست ٬نوعی تربیت یافتگی اجتماعی از نوع ذوق و سلیقه
که به عامل اجتماعی این امکان را می دهد که روح قواعد ٬آداب و جهت ها٬ روند ها و
ارزش ها ودیگر امور حوزه ی خاص خود رادر یابد ٬درون آن پذیرفته شود ٬جا بیافتد و منشاء اثر شود!
. ..
با توجه به این نظریه زمینه برای تحلیل نقش دانشگاه ایجاد می شود... .
البته پیش از آن که نظرخود رابنویسم٬ از دوستان دانشگاهی خواستارم با توجه به تاثیری
که دانشگاه بر آنها نهاده بیان نمایند که "آموزشگاه پردیس قم دانشگاه تهران"
تا چه حد نقش خود را بدرستی ایفا نموده ؟ و تا چه حد با نقش خود به عنوان دانشگاه فاصله دارد؟
منتظر پیامهای روشنگرتان هستم. ....
